NUAD BORAN, starożytny Masaż Tajski

Nuad Boran, czyli Tradycyjny/Starożytny Masaż Tajski ewoluje od 2500 lat. Na przestrzeni wieków jego techniki były doskonalone i praktykowane głównie w świątyniach lub klasztorach buddyjskich, a ich przekazy w następujących pokoleniach mnichów odbywały się wyłącznie ustnie. Pierwsze znane dokumenty, dokładnie opisujące pozycje masażu, zapisano w Tajlandii na liściach palmowych w języku pali dopiero w XVII w. Niestety - większość z nich zaginęła podczas najazdu wojsk birmańskich i zniszczenia Ajuthaii - ówczesnej stolicy kraju. Z tego względu, w 1832 r - panujący krol Rama III nakazał, by ocalałe teksty wyryć na kamiennych tablicach i wmurować w ścianę świątyni Phra Chethupon Wimolmangklararam - popularnie nazwanej światynią Wat Pho w Bangkoku. Są tam one do dzisiaj i przedstawiają 30 wizerunków ciała z przodu i 30 wizerunków ciała z tyłu wraz z rysunkami linii energetycznych, umieszczonymi na nich punktami leczniczymi oraz opisami skrupulatnie przestrzeganymi podczas masażu tajskiego.

Nuad, jak większość azjatyckich metod, jest nakierowany na całościową pracę z ciałem. Koncentruje się nie tylko na systemie mięśniowym, ale również dostrzega centra i kanały energetyczne, którymi płynie energia witalna. Same techniki przypominają akupresurę Shiatsu połączoną z asanami znanymi w jodze. Nuad łączy też techniki, które zwykle stosowane są oddzielnie takie jak: praca z powięziami, punktami spustowymi, terapia neuromuskularna.

Taki sposób pracy pozwala scharmonizować przepływ energii w całym ciele i usunąć ewentualne blokady. Dzięki temu, znikają napięcia a głębokie rozluźnienie jest staje się podstawą osiągania efektów terapeutycznych. W przeciwieństwie do medycyny chińskiej (głównie akupunktura), do stymulacji poszczególnych punktów Nuad wykorzystuje akupresurę. W Tajlandii Nuad Boran jest gałęzią Tradycyjnej Medycyny Tajskiej (TTM), obecnie rozpoznawanej przez rząd tajski i traktowany jako remedium na bardzo wiele dolegliwości.